Албатта ҳукм Аллоҳникидур Сиёсий сақофий таҳлилий
сайт

 

 

айрим сифатларни келтириб, уларнинг ғайбга, Аллоҳ Ўзининг пайғамбарларига юборган китобларига, шундан кейин эса охират кунига имон келтирганларини, шунингдек намозни адо этишлари ва Аллоҳ берган ризқдан инфоқ-эҳсон қилишларини айтиб ўтяпти.


Бу оятлар хусусида тадаббур қилган киши қуйидагиларни топади:

1- Ҳар қандай нуқсондан Пок Аллоҳ нажотни икки иш билан боғлаган. Улардан бири имон

 

يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ
(ғойибгаишонадилар).                                                                [2:2]


يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ

(Улар сизга нозил қилинган ва сиздан илгари туширилган нарсаларга (динларга) имон келтирадилар ва охират кунига аниқ ишонадилар). Иккинчиси эса солиҳ амалдир


وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ

(намозни тўкис адо этадилар ва Биз ризқ қилиб берган нарсалардан инфоқ-эҳсон қиладилар). Аллоҳ Таоло имон билан солиҳ амални кўпгина оятларда бир-бирига боғлаб келтирган.


الَّذِين آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ
– „улар имон келтириб, яхши амаллар қилган (зотлардир)“. [2:25]

2- Аллоҳ Таоло ғайбга имон келтиришни айтиб ўтганидан кейин яна охиратга имон келтиришни алоҳида таъкидлаяпти. Ҳолбуки, охиратга ишониш ғайбга ишонишнинг бир қисми. Бу омдан кейин хосни зикр қилиш, дейилади. (Умумий гап айтилганидан кейин унинг ичида бор бўлган хусусий гапни айтиш). Хос гапни айтишдан мақсад унинг нечоғли муҳимлигини кўрсатишдир. Ғайбга ишониш ақидадандир. Охиратга ишониш эса шу ақидадаги энг муҳим ишдир. Мусулмон киши ҳар доим охиратни эслаб туриши, унинг охиратга талпиниши дунёга талпинишидан кўра бир неча баробар кучлироқ бўлиши лозим.

 

3- Аллоҳ Таоло ғайб, охират, нозил қилинган китоблар ҳақида гапирганда уларга имон келтиришни буюряпти. Намоз инфоқ-эҳсон қилиш каби амалларни зикр қилганда эса уларни бажаришга буюряпти. Бу нарса имон бошқа, шаръий амаллар бошқалигини кўрсатади. Имон қатъий тасдиқлаш босқичи билан чегараланади. Аллоҳга, охират кунига, фаришталарга, китобларга, пайғамбарларга ва яхшилигу ёмонлик қадардан эканига имон келтириш каби.

 

Шаръий амалий аҳкомлар бажарилиши талаб қилинган ишларда бўлади. Имон амалдан бошқа эканини шу нарса ҳам таъкидлайдики, Аллоҳ Таоло юқоридаги оятларда ғайб, намоз, инфоқ-эҳсон қилиш, нозил қилинган китоблар, охират каби бир неча ишларни кетма-кет зикр қилди. Энди уларга нисбатан қандай (позицияда туришни)

 

49-бет

Бетлар: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204